Tofacytynib w COVID-19

Tofacitinib (Xeljanz) jest doustnym inhibitorem kinazy Janus (JAK) 1 i 3 o funkcjonalnej selektywności względem JAK 2, zatwierdzonym do leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów oraz w badaniach klinicznych obok barcytynibu (Olumiant) w leczeniu COVID-19. Oprócz hamowania JAK, tofacytynib moduluje również działanie interferonów i interleukiny-6 oraz zmniejsza uwalnianie cytokin przez limfocyty T typu 1 i typu 17 zaangażowane w patogenezę zespołu ostrej niewydolności oddechowej. Chociaż wyniki dużych badań są już dostępne dla barcytynibu, a EMA analizuje odpowiednie rozszerzenie zatwierdzenia, dostępnych jest niewiele danych dotyczących leczenia COVID-19 dla tofacytynibu. Skutki hamowania JAK u pacjentów z COVID-19 zostały do ​​tej pory pokazane w badaniu ACTT-2: W tym przypadku leczenie skojarzone baricytynibem i remdesiwirem było lepsze niż leczenie samym remdesiwirem.

Zmniejszenie ryzyka śmiertelności o 37 procent

Wyniki badania fazy II (STOP-COVID, NCT04469114) tofacytynibu zostały opublikowane 16 czerwca 2021 r. w The New England Journal of Medicine. W badaniu w Brazylii wzięło udział łącznie 289 pacjentów, z których 89,3% otrzymywało glikokortykosteroidy podczas pobytu w szpitalu. Skumulowana częstość zgonów lub niewydolności oddechowej do 28 marcadzień wynosił 18,1% w grupie tofacytynibu i 29,0% w grupie placebo (współczynnik ryzyka 0,63; 95% przedział ufności [CI] 0,41 do 0,97; p=0,04). Zgon z jakiejkolwiek przyczyny do 28 dnia wystąpił u 2,8% pacjentów w grupie tofacytynibu i 5,5% pacjentów w grupie placebo (współczynnik ryzyka 0,49; 95% CI 0,15 do 1,63).

Wyniki dotyczące bezpieczeństwa

Zdarzenia niepożądane wystąpiły u 26,1% pacjentów w grupie tofacytynibu i 22,5% pacjentów w grupie placebo (Tabela S9). Poważne zdarzenia niepożądane wystąpiły u 20 pacjentów (14,1%) w grupie tofacytynibu i 17 (12,0%) w grupie placebo. Spośród działań niepożądanych o szczególnym znaczeniu, zakrzepica żył głębokich, ostry zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz komorowy i zapalenie mięśnia sercowego wystąpiły u jednego pacjenta w grupie tofacytynibu; U jednego pacjenta w grupie placebo wystąpił udar krwotoczny i wstrząs kardiogenny. Częstość występowania ciężkich zakażeń wynosiła 3,5% w grupie tofacytynibu i 4,2% w grupie placebo.

Zdarzenia niepożądane inne niż zgon, które doprowadziły do ​​przerwania badania, wystąpiły u 11,3% pacjentów w grupie tofacytynibu i 3,5% pacjentów w grupie placebo. Najczęstszymi zdarzeniami były wzrost poziomu aminotransferazy (u 4,2% pacjentów w grupie tofacytynibu i 0,7% pacjentów w grupie placebo) oraz limfopenia (odpowiednio u 2,8% i 1,4%).

Wnioski i perspektywa

W tym randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu z udziałem hospitalizowanych pacjentów z zapaleniem płuc wywołanym przez COVID-19, tofacytynib był skuteczniejszy niż placebo pod względem zmniejszania częstości zgonów lub niewydolności oddechowej do dnia 28. Działania te były niezależne od płci, wieku, czasu trwania objawów lub stosowania glikokortykosteroidów na początku badania.

Trwające badania tofacytynibu (NCT04415151 i NCT04750317) i baricytynibu (NCT04390464, NCT04640168, NCT04421027, NCT04381936) wkrótce dostarczą więcej informacji na temat działania inhibitorów JAK u pacjentów z COVID-19.

!-- GDPR -->